کوارتز سنگ مهندسی‌شده

سنگ کامپوزیت با مخلوط کردن سنگدانه کوارتز و رزین پایه پلی‌استر یا اکریلیک به همراه پیگمنت، پرس ویبره‌ای تحت خلأ و سپس کیورینگ تولید می‌شود. چون بیشترین سهم وزنی را کوارتز تشکیل می‌دهد، سختی و رفتار سایشی اسلب نهایی را مستقیماً سنگدانه تعیین می‌کند. سختی Mohs کوارتز 7 و چگالی آن 2,65 g/cm³ است و در مقایسه با سنگ طبیعی امکان دستیابی به سطحی یکنواخت‌تر و بدون تخلخل را فراهم می‌کند. این ساختار مقاومت اسلب در برابر خش و لکه‌پذیری را بالا می‌برد.

توزیع اندازه دانه در تولید سنگ کامپوزیت هم از نظر فنی و هم اقتصادی تعیین‌کننده است. در کنار فراکسیون‌های درشت، متوسط و ریز، پرکننده کوارتز میکرونیزه افزوده می‌شود تا فضاهای خالی میان دانه‌ها پر شود؛ به این ترتیب چگالی اسلب افزایش و مصرف رزین کاهش می‌یابد. چون رزین گران‌ترین جزء فرمول است، دانه‌بندی صحیح مستقیماً بر هزینه تولید اثر می‌گذارد. هم‌زمان کاهش تخلخل با کم کردن جذب آب به بهداشتی ماندن سطح کمک می‌کند.

تمیزی و وضعیت رطوبت سنگدانه، کیفیت پیوند میان رزین و دانه را تعیین می‌کند. رس و گرد ریزی که روی سطح دانه باقی می‌ماند، چسبندگی رزین به دانه را تضعیف کرده و می‌تواند به افت استحکام اسلب و به‌مرور عیوب سطحی منجر شود؛ به همین دلیل از مواد شسته و خشک‌شده استفاده می‌شود. یکنواختی رنگ نیز معیار مهمی است: اختلاف تن میان محموله‌ها به انحراف رنگ محسوس میان اسلب‌های تولیدشده در یک سری منجر می‌شود. فراکسیون‌های درشت‌دانه ظاهری رگه‌دار و لکه‌دار می‌سازند، در حالی که فراکسیون‌های ریز بافتی یکنواخت‌تر ایجاد می‌کنند.