Seramik Kuvars

Geleneksel seramik bünyesi kil, feldspat ve kuvars üçlüsüne dayanır. Kil şekillendirmeyi mümkün kılan plastikliği, feldspat pişirimde camsı fazı oluşturan ergiticiliği, kuvars ise bünyenin iskeletini sağlar. Kuvars taneleri kurutma ve pişirme sırasında aşırı çekmeyi sınırlar, çarpılma ve çatlama riskini azaltır. Pişmiş üründe camsı faz içinde dağılmış halde kalan kuvars, mekanik dayanımı destekleyen bir dolgu görevi görür.

Sır ve angob reçetelerinde kuvars, SiO₂ kaynağı olarak sırın omurgasını kurar. Sırdaki kuvars oranı; yüzeyin sertliğini, çizilme ve kimyasal dayanımını, parlaklığını ve ısıl genleşme katsayısını doğrudan etkiler. Sır ile bünyenin genleşme uyumu sağlanamazsa yüzeyde kılcal çatlama veya sırda kavlama görülür; reçetedeki kuvars miktarı bu dengeyi kurmak için ayarlanır. Bu nedenle sır kuvarsında hem kimyasal kararlılık hem de partiler arası incelik tutarlılığı aranır.

Seramikte beyaz pişme rengi hedeflendiğinde kuvarsın safsızlık içeriği belirleyici olur. Demir ve titanyum içeren bileşikler pişirim sonrası yüzeyde benek ve renk sapmasına yol açabilir; bu nedenle düşük demirli, yıkanmış hammadde tercih edilir. Öğütme inceliği de reaksiyon hızını ve yüzey kalitesini etkilediği için mikronize kuvars sır ve ince bünyelerde, granül kuvars ise daha kaba bünye ve teknik uygulamalarda kullanılır. Uygulamanıza uygun incelik ve fraksiyon seçimi üretim şartlarınıza göre yapılır.